+30 22530 24100

Επικοινωνία

Κατάστημα Καλλονής: 22530 29270 - 24100 - 23275, Υποκατάστημα Λάρσος: 22510 93000

Για Τηλεφωνικές παραγγελίες καλέστε στο
MontBlanc
0
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.

Blog

Ελιά

Η καρκίνωση της ελιάς

19 Φεβρουαρίου 2013, Author: Αγροτική Στέγη

Pseudomonas Η ασθένεια αυτή, που είναι επίσης γνωστή και σαν φυματίωση της ελιάς οφείλεται στο βακτήριο Pseudomonas savastanoi.

Στην Ελλάδα φαίνεται ότι ήταν γνωστή από την εποχή του Θεοφράστου.
Σήμερα είναι διαδεδομένη σε όλες τις ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Μεσογείου και επίσης στην California και την Αργεντινή.

Συμπτώματα

Pseudomonas_syringae_-_bacterial_canker

Το κύριο σύμπτωμα της ασθενείας αυτής είναι η εμφάνιση αρχικά φυματίων (μικρών όγκων), κυρίως πάνω στους νεαρούς κλάδους αλλά και στους πιό ηλικιωμένους ακόμα δε και στον κορμό και τις ρίζες. Τα φυμάτια είναι μάλλον σφαιρικά και αρχικά έχουν ομαλή επιφάνεια και εσωτερική υφή σπογγώδη. Καθώς όμως μεγαλώνουν, η επιφάνεια τους σχίζεται και γίνεται ανώμαλη, οπότε τα φυμάτια μετατρέπονται σε καρκινώματα, που εσωτερικά γίνονται ξυλώδη και σκληρά. Οι υπερτροφίες αυτές αποτελούνται κυρίως από φλοιώδες παρέγχυμα, μέσα στο οποίο ευρίσκονται ακανόνιστα στοιχεία της βίβλου και του ξύλου.

 

Συχνά τέτοια καρκινώματα σχηματίζονται στο σημείο επαφής εμβολίου και υποκειμένου, στη βάση των λαίμαργων βλαστών και στις σχισμές, που έχει προκαλέσει στους βλαστούς ο παγετός. Η ανάπτυξη των προσβεβλημένων κλαδίσκων αναστέλλεται και παρατηρείται έκπτυξη νέων βλαστών σε σημεία κάτω από τα καρκινώματα. Μπορούμε να έχουμε και ξήρανση βλαστών. Γενικά το δένδρο εξασθενεί και η παραγωγή του μειώνεται.
Η ασθένεια προκαλεί και μια κηλίδωση των καρπών. Στις πράσινες ελιές εμφανίζονται γύρω από τα φακίδια κηλίδες κυκλικές (με διάμετρο 0,5-2,5mm) ή ακανόνιστες, με χρώμα καστανό, που αργότερα γίνεται μαύρο. Στις αδρόκαρπες ποικιλίες γύρω από τις κηλίδες υπάρχει μια υπόλευκη άλως. Αντίθετα, στις μικρόκαρπες ποικιλίες οι κηλίδες εμφανίζονται σαν καστανόμαυρα στίγματα χωρίς άλω. Οι κηλίδες, που έχουν συμπληρώσει την ανάπτυξή τους, είναι λίγο βυθισμένες, τελικά δε το κέντρο τους σχίζεται και βγαίνει ένα γλοιώδες υγρό, που περιέχει βακτηριακά κύτταρα. Η προσβολή δεν προχωρεί σε βάθος, αλλά περιορίζεται στα επιφανειακά στρώματα του μεσοκαρπίου. Στον ίδιο καρπό: μπορεί να υπάρξουν μέχρι 20 κηλίδες. Στις ελιές, που προορίζονται για κονσερβοποίηση, η ζημιά μπορεί να είναι πολύ σημαντική.
Καταπολέμηση
Η ασθένεια θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με ψεκασμούς προστατευτικών μικροβιοκτόνων και ιδαίτερα βορδιγαλίου πολτού, η προστασία όμως αυτή των δένδρων θα απαιτούσε πολλούς ψεκασμούς κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα και θα ήταν οικονομικά ασύμφορη. Συνεπώς, τα μέτρα, που μπορούμε να συστήσουμε, είναι:

  • Αποφυγή συλλογής του καρπού και κλαδευμάτων με βροχερό καιρό. Μετά από την εργασία του κλαδεύματος καλό είναι να γίνεται ψεκασμός με βορδιγάλιο πολτό IX. Παρόμοιος ψεκασμός είναι σκόπιμος και μετά από παγετό.
  • Αν τα δένδρα δεν είναι πολύ προσβεβλημένα, μπορεί να απαλλαγούν από την ασθένεια με αφαίρεση των μικρών κλάδων, που έχουν καρκινώματα και αφαίρεση των όγκων από τους μεγαλύτερους κλάδους. Οι πληγές πρέπει να καλύπτονται με βορδιγάλιο πάστα, που περιέχει 1 μέρος θειικού χαλκού, 2 μέρη υδροξειδίου του ασβεστίου και 10 μέρη νερού.

 

πηγή: hallofgarden.gr